Lookway's deknoi (",)('o')(",)

แต่ละปีมันช่างผ่านไปเร็วจริง ๆ ใครเห็นด้วยยกมือขึ้น

เหนื่อยกายกับเหนื่อยใจอันไหนน่าจะเหนื่อยกว่ากัน เหนื่อยจริง ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ณ : 8 พ.ย. 2551 ฉันอยากเห็นอนาคตที่ดีกว่าเมื่อวาน ฉันไม่ต้องการให้ความผิด พลาดในอดีตมาทำให้อนาคตต้องด่างพร้อย เราควรจะให้ความสนใจกับอนาคต เพราะอนาคตคือสิ่งที่ทำให้ เราตระหนักถึงชีวิตของเราเสมอ อดีตผ่านไปแล้ว และยังคงหยุดนิ่งอยู่อย่างนั้น เราไม่สามารถ เปลี่ยนอะไรได้ อนาคตอยู่ข้างหน้าและยังคงเคลื่อนไหวทุกสิ่ง ทุกอย่างที่เราทำในวันนี้จะส่งผลกระทบถึงอนาคต เพืยงแค่เรารับ รู้ถึงการมีอยู่ของมัน ทุก ๆ วันมันจะนำพรมแดนใหม่ ๆ มาสู่เรา เสมอ ทั้งในชีวิตครอบครัว ในชีวิตการงาน เราเพิ่งอยู่ในขั้นตอน เริ่มต้นสำหรับทุ่งหญ้าแห่งความพยายามของมนุษย์เท่านั้น ..................................................................... "เพียงแค่เรารับรู้ถึงการมีอยู่ของอนาคต" และ "เราเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น" นี่เป็นบันทึกครั้งนึง ที่ฉันเขียนขี้น เมื่อปี 51 ผ่านมาแล้ว 3 ปี ฉันยังคงอยู่ในทุ่งหญ้าแห่งความพยายามอยู่เหมือนเดีม แต่คงไม่ใช่จุดเริ่มต้นแล้วล่ะ มันผ่านตรงจุดนั้นมาแล้วตอนนี้มันเป็นการเดินทางที่ฉันคิดว่ามันแสนวิเศษ ถึงจะมีเจอเรื่องราว ที่คิดว่า คงไม่มีทางได้เจอ แต่กลับได้เจอบางอย่างมันเลวร้าย บางอย่างมันดีอย่างไม่น่าเชื่อ นี่แหละคือการเดินทางผ่านทุ่งหญ้าแห่งความพยายามของฉัน

ฉัน จะไปอยู่ที่นั่น รอฉันก่อน น่ะ พรุ่งนี้แปดโมงเช้าไปกันได้เลย

เวลาฝนตก คุณคิดถึงอะไรกัน ฝนตกติดต่อกันตั้งแต่เมื่อคืน ประมาณ 3 ทุ่ม มาถึงตอนนี้ก็ยังไม่หยุดเลย แต่ก็ซาลงไปเยอะเลย ธรรมดาของภาคใต้ที่ฝนตกเป็นปกติ แค่ที่ไม่ปกติเพราะว่ามันตกติดต่อกันนานเท่านั้น ทุกชีวิตที่นี่ยังดำเนินไปโดยไม่มีอะไรเปลี่ยนไปมากนัก