Lookway's deknoi (",)('o')(",)

วงกระเพื่อมของน้ำ เวลาที่เราหย่อนก้อนหินลงไปในน้ำ ทันทีที่ปล่อยมือก้อนก็จะจมน้ำหายไป แต่วงน้ำที่กระเพื่อมจากการกระทบของก้อนหินกับผิวน้ำนั่นสิ มันได้กระจายกว้าวไกลออกไปเรื่อยๆ เสียแล้ว และถึงแม้เราจะพยายามลืมก้อนหินนั้นสักเท่าใด วงกระเพื่อมของน้ำมันก็ไม่หยุดหรอก มันยังคงแผ่กินเวลาต่อไปอีกนาน และเช่นเดียวกัน แม้คนที่พูดว่าคุณนั่น จะย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้วก็ตาม วงกระเพื่อมจากคำพูดของเขาก็ยังคงทำร้ายคนคนหนึ่งจนถึงบัดนี้ คำพูดของคนนี่สำคัญนะ พูดอะไรออกไปนี่ มันสร้างผลอะไรตามมาอีกมากมายอย่างไม่รู้ตัว ยิ่งกับคนที่เป็นคนที่เราเชื่อถือด้วยแล้ว ยิ่งต้องระวังเป็นพิเศษ เพราะผู้ที่นับถือนั้นมีค่อนข้างมากกว่าคนอื่น บางครั้งต้องลองทำ.....เดินหน้าสู้ความจริง มันมีความจริงอะไรที่ต้องเผชิญหรือ ? สิ่งเกิดขึ้นล้วนเป็นแรงกระเพื่อมของน้ำที่ต่างคนต่างโยนหินใส่ลงในน้ำ ผิวน้ำมันเกิดวงคลื่นปั่นป่วนไปหมด มันป่วนจนไม่รู้ว่าความจริงคืออะไร ไม่รู้ว่าตอนที่น้ำนิ่งๆ มันเคยเป็นอย่างไร ต่างคนต่างใส่ความคิดคำนึงและอารมณ์เฉพาะตัวของตัวเองลงไปในบ่อน้ำแห่งมิตรภาพ คนรักกันไม่รู้กี่คู่ เพื่อนสนิทกันไม่รู้กี่กลุ่ม ต้องแตกหักร้างลากันเพราะวงกระเพื่อมอย่างนี้ เพราะฉะนั้นต้องหันหน้าคุยกัน เปิดอกคุยกัน ว่าทำอะไรไม่ดีไปบ้าง และคนอื่นทำอะไรที่ไม่ดีกับเราไว้บ้าง ถ้าเปิดวงสนทนากันอย่างนี้ ได้ผลน่ะ ลองดู อาจมีน้ำตาบ้าง เป็นเรื่องธรรมดาสำหรับการปรับความเข้าใจ การคุยกันอย่างนี้ทำให้น้ำนิ่ง ในช่วงเวลาหนึ่งๆ ของชีวิตคน เราจะสัมพันธภาพกับคนอื่นได้สักกี่คน ต่อให้เป็นคนที่มีมนุษยสัมพันธ์ยอดเยี่ยมก็เถอะไม่มีทางเกินร้อยคน ให้บ่อน้ำแห่งมิตรภาพเชื่อมเราไว้อย่างน้ำที่ใสและนิ่งดีกว่านะ มัวแต่จะขว้างหินใส่กันมาเรื่อยๆ นี่ ไม่เพียงแต่จะสร้างวงกระเพื่อมให้เต็มบ่อขึ้นมาทำให้น้ำขุ่นเอาได้ ถึงทีนี้..... รอให้ใสนี่มันไม่ง่ายเสียแล้ว ดัดแปลงมาจาก หนังสือ มะเฟืองรอฝาน ประภาส ชลศรานนท์